Świadectwo pracy w dniu rozwiązania stosunku pracy

 

[istota zmian]

W dniu 3 czerwca Prezydent podpisał ustawę z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, która m. in. doprecyzowuje termin na wydanie pracownikowi świadectwa pracy jednocześnie zaostrzając sankcję za niewydanie dokumentu. Pracownik będzie miał również więcej czasu na złożenie wniosku o sprostowanie wydanego mu dokumentu. Ustawodawca postanowił także na rozszerzenie katalogu przesłanek uzasadniających dyskryminację oraz zliberalizował przesłanki dochodzenia odszkodowania w przypadku mobbingu. Nowela zakłada ponadto szereg innych zmian.

 

[szczegółowe omówienie]

Zmiany wprowadzone ustawą zakładają:

  • sprecyzowanie terminu na wydanie pracownikowi świadectwa pracy - w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca będzie obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy w dniu, w którym następuje ustanie stosunku pracy, jeżeli nie zamierza nawiązać z nim kolejnego stosunku pracy w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniego stosunku pracy. Jeżeli z przyczyn obiektywnych wydanie świadectwa pracy pracownikowi albo osobie przez niego upoważnionej w tym terminie nie jest możliwe, pracodawca w ciągu 7 dni od dnia upływu tego terminu przesyła świadectwo pracy pracownikowi lub tej osobie za pośrednictwem operatora pocztowego;

  • wydłużenie terminu do wystąpienia przez pracownika z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy oraz skierowania żądania sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy, z 7 do 14 dni; 

  • dodanie regulacji, z której wprost wynika prawo do wystąpienia przez pracownika, w przypadku niewydania mu przez pracodawcę świadectwa pracy, z żądaniem zobowiązania pracodawcy do wydania świadectwa pracy do sądu pracy;

  • wprowadzenie regulacji uprawniającej pracownika do wystąpienia do sądu pracy z żądaniem ustalenia uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy w sytuacji, gdy pracodawca nie istnieje albo z innych przyczyn wytoczenie przeciwko niemu powództwa o zobowiązanie do wydania świadectwa pracy jest niemożliwe; 

  • zaostrzenie regulacji kodeksowej dotyczącej odpowiedzialności pracodawcy za niewydanie pracownikowi świadectwa pracy i w konsekwencji przeniesienie z rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 grudnia 2016 r. w sprawie świadectwa pracy do Kodeksu pracy regulacji dotyczącej terminu wydania świadectwa pracy;

  • stworzenie otwartego katalogu przesłanek uzasadniających dyskryminację;

Zgodnie z nowelizacją, każde nieuzasadnione obiektywnymi przyczynami nierówne traktowanie pracowników będzie uznawane za dyskryminację. Dotychczas dyskryminację stanowiło wyłącznie gorsze traktowanie pracownika ze względu na jakąś jego osobistą cechę lub właściwość niezwiązaną z wykonywaną pracą, przykładowo wymienioną w art. 183a § 1 Kodeksu pracy, bądź ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Za dyskryminację nie uznawano natomiast nierówności wynikającej z przyczyn innych niż te wprost wymienione w przepisie, co powodowało nieuzasadnione zróżnicowanie sytuacji prawnej osób, wobec których pracodawca naruszył zakaz równego traktowania w zatrudnieniu. 

  • objęcie szczególną ochroną przed rozwiązaniem stosunku pracy pracowników-innych członków najbliższej rodziny, korzystających z urlopu macierzyńskiego lub urlopu rodzicielskiego, oraz przyznanie im uprawnień analogicznych do przysługujących pracownicom oraz pracownikom-ojcom wychowującym dziecko, korzystającym z tych urlopów;

  • przyznanie pracownikowi objętemu ochroną przedemerytalną, któremu umowę o pracę zawartą na czas określony wypowiedziano z naruszeniem przepisów, prawa żądania orzeczenia przez sąd bezskuteczności wypowiedzenia, a w razie jej rozwiązania – przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach, co stanowi realizację wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt P 133/15. 

  • umożliwienie, w przypadku mobbingu, dochodzenia od pracodawcy, na podstawie przepisów Kodeksu pracy, odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenia za pracę także w sytuacji, gdy pracownik nie rozwiązał stosunku pracy; 

 

[nazwa aktu prawnego i data wejścia w życie]

Ustawa z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw

Data wejścia w życie: po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

 

[link do treści przepisów]

http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20190001043/O/D20191043.pdf